I C 106/22 - uzasadnienie Sąd Rejonowy w Lipsku z 2024-04-10
Sygn. akt I C 106/22
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 17 lipca 2020 roku D. G. wniósł o zasądzenie od M. R. kwoty 9 500 zł z odsetkami i kosztami postepowania
W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż zakupił od pozwanego szczeniaka psa rasy c. (...) , który okazał się wadliwy i związku z tym żąda obnażenia ceny o kwotę 2500 zł i odszkodowania za leczenie w kwocie 7000 zł /k. 2-7/
Pozwany M. R. nie uznawał powództwa i wniósł o jego oddalenie podnosząc, iż wydany powodowi pies był wolny od wad a ujawnione później wady są następstwem okoliczności za które nie ponosi odpowiedzialności .W konsekwencji nie jest zobowiązany do zwrotu kosztów leczenia psa i zwrotu części ceny /k. .47-50../
W toku postępowania powód popierał powództwo, pozwany nie uznawał powództwa i wnosił o jego oddalenie w całości. /k.126/
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwany M. R. jest hodowcą psów c. (...). Hodowla prowadzona pod nazwą I. (...) jest stowarzyszona w Związku (...) w Polsce. W dniu 8 września 2019 roku powód zakupił psa tej rasy urodzonego (...) za kwotę 4400 zł . Powód nabytego psa nazwał K. J.. W listopadzie 2019 roku ujawniły się u psa wady w postaci nieprzyrośniętego wyrostka wieńcowego ( (...)) i osteochondozy chrząstki kłykci przyśrodkowych ramiennych ( (...)) będących objawami dysplazji stawów łokciowych W konsekwencji pies został poddany dwukrotnie z operacjom ortopedycznym, które zostały wykonane w B. w Czechach. Koszt leczenia wyniósł za pierwsza operację 20 254 koron czeskich , za kolejne odpowiednio 9057 koron czeskich, 10071 koron czeskich . Łącznie wydatki z leczeniem wyniosły 42 102 koron czeskuichDalsze leczenie ambulatoryjne psa w maju 2020 roku kosztowało 2720 koron czeskich. Powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty wynikającej z obniżenia ceny i kosztów leczenia psa w łącznej wysokości 9500 zł. Powyższe pismo pozwany otrzymał w dniu 27 lutego 2020 roku . W odpowiedzi na nie pozwany nie uznawał zgłoszonego roszczenia ,kwestionując okoliczność iż wady które ujawniono u przedmiotowego psa były wadami genetycznymi , za które pozwany odpowiada
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumentacje z komunikatora SMS ( k.8-18, 54-57), faktur za leczenie psa ( k . 19-22,24, 33-39), wyjaśnień stron ( k.126-127,151-152, 193) opinii biegłego G. W. ( k. 210-219 244-246) , dokumentacji kynologicznej ( k. 58-59, 185-190).
Sąd zważył, co następuje :
Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Niewątpliwym jest iż pozwany jest przedsiębiorcą prowadzącym hodowlę psów. Hodowla jego jest zarejestrowana w Związku (...) w Polsce. By prowadzić hodowlę i sprzedaż psów konieczna jest rejestracja hodowli. Powyższy obowiązek wynika z ustawy o ochronie zwierząt. Okoliczność iż pozwany nie jest wpisany do rejestru działalności gospodarczej, zdaniem sądu nie ma rozstrzygającego znaczenia . Pozwany taką działalność prowadzi od wielu lat. Jest ona dla niego źródłem dochodu. Sądowi z urzędu wiadomo o toczącej się przed Sądem Rejonowym w Lipsku sprawie I C59/22 w której pozwanym jest M. R. a powodem amerykańskim hodowcą psów. Status pozwanego określać należy na gruncie prawa cywilnego . Zgodnie z art. 43 1 kc przedsiębiorcą jest osoba fizyczna prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową . Powód nie jest hodowcą psów. W dacie nabycia nie posiadał innych psów. Nabywanego psa zamierzał przedstawiać na wystawach. Powyższa okoliczność nie może zdaniem sądu pozbawiać powoda statusu konsumenta w sporze z przedsiębiorcą pozwanym. Wobec powyższego zastosowanie ma art. 556 2 kc który stanowi że jeżeli kupującym jest konsument , a wada została stwierdzona przed upływem roku od dnia wydania rzeczy sprzedanej , domniemywa się , że wada lub jej przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego .
Powód swoje roszczenia wywodzi z umowy sprzedaży z dnia 8 września 2019 roku. Co do kwoty 2500 zł z tytułu rękojmi na podstawie art. 560 kc zaś co do kwoty 7000 zł z tytułu odszkodowania za niewłaściwe wykonanie zobowiązania na podstawie art.566 kc . Roszczenia te wywodzą się z tego samego stanu faktycznego ,gdyż ich źródłem są wady fizyczne psa a odmienna jest jedynie podstawa prawna żądań.
Zgodnie z art . 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt zwierzę ,jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia , nie jest rzeczą , a człowiek jest mu winien poszanowanie , ochronę i opiekę . W sprawach nieuregulowanych w ustawie , do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy ( ust.2). Tym samym zastosowanie znajdują przepisy kodeksu cywilnego w zakresie umowy sprzedaży.
Zgodnie z art. 556 i 556 1§ 1 kc sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego , jeżeli rzecz sprzedana nie ma właściwości, które rzeczy tego rodzaju powinny mieć, nie ma właściwości o których istnieniu sprzedawca zapewniał kupującego, nie nadaje się do celu o którym kupujący informował sprzedającego . Powyższa odpowiedzialność ma sprzedawcy ma charakter absolutny i obiektywny, oparta jest na zasadzie ryzyka i jest niezależna od tego , czy sprzedawca spowodował wadę i czy o niej wiedział. Wystarczająca jest przesłanka iż rzecz sprzedana kupującemu ma cechy kwalifikujące jako rzecz wadliwą w dany, stosunku prawnym. ( Orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 5 marca 2010 roku w prawie IV CNP 76/09). Sprzedawca nie może zwolnic się z tej odpowiedzialności . Powód oczekiwał psa którego mógłby prezentować na wystawach . Powyższa okoliczność znana była pozwanemu. Ujawniona już po wydaniu rzeczy wada psa w postaci dysplazji stawu łokciowego w postaci schorzeń określonych na wstępie jako (...) i (...). Jak wynika z pinii biegłego G. W. , której (po uzupełnieniu ) strony nie kwestionowały istotny wpływ na rozwój choroby dysplastycznej łokci miał komponent dziedziczny. Wprawdzie na ujawnienie się dysplazji wpływ maja komponenty genetyczne jak środowiskowe lecz te pierwsze są przeważające. Okoliczność iż w dacie wydania psa takiej wady nie stwierdzono jest bez znaczenia gdyż jak wynika z tej opinii wady takie ujawniają się w wieku powyżej 4 miesiąc życia ( (...)) lub powyżej 5 miesiąca życia ( (...)). Skoro pies został wydany gdy miał 2 miesiące takie wady nie mogły zostać stwierdzone. Zostało wykazane iż poprzednicy psa nie mieli takiej wady. Powyższa okoliczność została potwierdzona badaniami. Wady takiej nie miała również siostra K. J. . Jak wynika z opinii biegłego , może zdarzyć się , i tak zaistniało w sprawie niniejszej ,iż zdrowi fenotypowo rodzice mogą przenosić na potomstwo wady genetyczne. Przedmiotowe wady ujawniły się po wydaniu psa ale wynikały z przyczyn tkwiących już w rzeczy sprzedanej . Zasadnym zatem jest żądanie powoda dotyczące obniżenia ceny. Powód określił wartość psa z wadami na kwotę 1900 zł gdyż żądał obniżenia z ceny z z zapłaconej kwoty 4400 zł o kwotę 2500 zł. Obniżenie ceny dotyczy zatem 56% jej wysokości. Zdaniem sądu zakres obniżenia ceny jest adekwatny. Cechą psa na której powodowi szczególnie zleżało była możliwość prezentowania psa na wystawach. Wady które zaistniały u psa K. J. uniemożliwiają mu bycie reproduktorem. Okoliczność ta pozwanemu była znana w dacie sprzedaży i w ocenie sądu miała tez wpływ na cenę transakcyjną.
Powód poniósł koszty leczenia psa. Zdaniem sądu były to normalne następstwa stwierdzenia schorzenia dysplazji . Zgodnie z art. 566 § 1 kc niezależnie od żądania obniżenia ceny , kupujący może żądać naprawienia szkody poniesionej wskutek istnienia wady, chyba że szkoda jest następstwem okoliczności za które sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności . A nawet w takim wypadku ponosi odpowiedzialność lecz w ograniczonym zakresie ( zdanie drugie art. 566 §1 kc) Warunkiem jest brak korzyści z poniesionych nakładów. Biegły stwierdził iż leczenie psa było prawidłowe i konieczne. Zdaniem sądu koszty leczenia psa nie spowodowały zwiększenia jego wartości. Należy nawet stwierdzić iż leczenie nie przywróciło pełnej sprawności i pełnej wartości psa. Wykonane operacje skutkowały jedynie zatrzymaniem rozwoju choroby. Biegły nie stwierdził by warunki środowiskowe w jakich przebywał pies u powoda miał związek z ujawniona wadą. Stwierdził iż były to warunki typowe. Nie stwierdzono także by pies doznał jakichkolwiek urazów. Pozwany nie wykazał by powód popełnił jakiekolwiek błędy w hodowli a w tym zakresie pozwanego obciążał ciężar dowodu. Koszty leczenia wyniosły łącznie 42102 koron czeskich co przy kursie z dnia 13 marca 20220 roku wynoszącym 0.17 złotych polskich za jedna koronę czeska daje kwotę 7157,34 zł . Jest to kwota wyższa niż dochodzona w tym zakresie kwota 7000 zł
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż powództwo jest zasadne i na podstawie art.560 § 1 kc co do kwoty 2500 zł i na podstawie art. 566 § 1 kc co do kwoty 7000 zł oraz na podstawie art. 480 § 1 kc co do odsetek orzeczono jak w punkcie I wyroku
Odnośnie kosztów postępowania zasadą jest, że koszty postępowania ponosi w ostatecznym rozliczeniu strona przegrywająca sprawę. Powód poniósł koszt w postaci opłaty od pozwu w kwocie 500 zł , koszty opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika adwokata w kwocie 1800 zł obliczona na podstawie § 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat z czynności adwokatów łącznie należne powodowi koszty postępowania wynoszą 2317 zł . Zamieszczona w punkcie II kwota nie wynika z ustaleń sądu a jest efektem pomyłki pisarskiej .
Wobec powyższego Na podstawie art. 98 § 1 i 2 kpc orzeczono jak w punkcie II-gim wyroku.
W sprawie poniesiono wydatki na opinie biegłego w łącznej kwocie 2 759,18 ( k. 228,249 ) . Do kwoty 1500 zł zostały one zapłacone przez pozwanego . Wobec powyższego na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych orzeczono jak w punkcie III wyroku.
Z/ (...)
SSR Andrzej Jędra
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Lipsku
Data wytworzenia informacji: